"Do twarzy ci z dzieckiem!" - brzmiał komplement, jaki usłyszałam dziś od mojej serdecznej przyjaciółki.
Dodała jeszcze: "wyglądasz na spokojną i zrelaksowaną", co miało znaczyć zauważalną zmianę, ponieważ zwykle bliżej mi do posiadaczki ADHD, niż oazy spokoju.
Ciekawe i cenne zarazem spostrzeżenie, bo pochodzi od człowieka, przy którym absolutnie nic nie muszę udawać. Wiecie, to taka przyjaciółka, która wie o mnie wszystko, a i tak mnie lubi.
Hmm, czy to właśnie to mają na myśli ludzie, gdy mówią, że ciąża komuś służy? :)
fot.www.siostraania.pl
To, z jaką rolą życiową najczęściej ludzie się utożsamiają można łatwo sprawdzić, zadając pytanie: "kim jesteś", albo "czym się zajmujesz". Wtedy padają odpowiedzi: jestem prawnikiem, studentem, lekarzem, księgową, babcią, wychowuję dzieci, śpiewam, skaczę ze spadochronu, jeżdżę po świecie, szkolę, robię to co lubię, zarabiam na rodzinę, szukam pracy. Odpowiedzi będzie tyle ile respondentów. I nie znaczy to, że podane zajęcie lub funkcja jest jedyną, ale można podejrzewać, że najważniejszą życiową rolą.
Jeszcze nie wiem, jak zadziała na mnie macierzyństwo, ale na pewno nie chciałabym, żebym od dnia narodzin mojego dziecka ograniczyła się do bycia matką. Bo ciągle jestem jeszcze partnerką, przyjaciółką, córką, siostrą, psychologiem, pracownikiem, może jeszcze kiedyś studentką i tak dalej. Mam swoje zainteresowania, lubię się czasem zaszyć tylko z moimi sprawami. Mam marzenia i plany. I przede wszystkim: jestem kobietą.
Właśnie dlatego gdy dowiedziałam się o warsztacie "Ja-kobieta", będącym zaproszeniem do dłuższego cyklu w ramach grupy rozwojowej dla kobiet, postanowiłam - idę!
Pokaż mi swoją torebkę, a powiem ci...
Jak to bywa na warsztatach prowadzonych przez doświadczonych i kreatywnych trenerów, na bazie jednego, z pozoru niewyszukanego ćwiczenia, można zbudować całe zajęcia, podyskutować, skonstruować teorię, wyciągnąć wnioski i zabrać coś dla siebie.
W każdym razie ja wzięłam dla siebie bardzo dużo. O swoich potrzebach, postrzeganiu kobiecości, o utożsamianiu się z kobiecymi/niekobiecymi rzeczami, o znaczeniu innych kobiet w moim życiu.
Co ciekawe, grupa kobiet w jakiej się spotkałyśmy (nie znających się wcześniej), była bardzo różnorodna, przez co interesująca, a jednocześnie - wbrew stereotypom - nie wyczuwało się atmosfery rywalizacji i poczucia zagrożenia (zazdrość, czy zawiść).
Zaskakującym dla mnie było też, że choć każda z nas pochodziła z zupełnie innej bajki, to jednak miałyśmy ze sobą wiele wspólnego - pomimo różnic w poglądach, w stylu życia czy preferowanym modelu rodziny. Wspólnym mianownikiem okazała się właśnie kobiecość, którą można w sobie odkryć w takim właśnie "babińcu", gdzie inne kobiety są dla nas lustrami...
Testosteron w mniejszości
OK, nie był to sam babiniec. Nie ukrywałam przed pozostałymi uczestniczkami, że będzie nas podsłuchiwał pewien jegomość, ale postara się nie zakłócać przebiegu warsztatu i nie wtrącać w babskie sprawy. Jednak po ruchach synka wyraźnie czułam, że osiągnął szczyt swojej aktywności i o spaniu ani myślał. Na szczęście dotrwaliśmy do końca zajęć, bo łaskawie nie kopał mnie po pęcherzu, więc warsztat uznaję za w pełni zaliczony i udany :)
fot.www.trenerzy.slask.pl
fot.www.sara.my
Odkąd mój brzuch zaczął żyć własnym życiem, nie ma już dla mnie niczego ciekawszego do oglądania.
Nie dość, że pochłania na długie chwile, to jeszcze nie mogę się doczekać kolejnego odcinka!!!
:)
fot.www.babyonline.pl
Lubię spacerować przy akompaniamencie ulubionej muzyki. Na kijki też się nie ruszam bez słuchawek z energiczną muzyką idealnie nadającą rytm. Zwykle z muzyką potrafiły wygrać jedynie audiobooki, których bywam tak ciekawa, że czasem specjalnie wydłużam marsz, żeby posłuchać jeszcze jednego rozdziału...
Co co utworów, nieszczególnie wzięłam sobie do serca Mozarta, czy innych klasyków, których muzyka podobno stymuluje rozwój płodu. To znaczy nie słucham poważnej muzyki od rana do wieczora, ale na jednej playliście zawarłam kołysanki instrumentalne (dostałam je na CD promującym jednego z producentów mleka dla dzieci). Innym zbiorem piosenek dedykowanych kobietom w ciąży jest album "Będę mamą", który rzeczywiście dobrze mnie nastraja, uspokaja, relaksuje.
LIVE unplagged
Ostatnio odkryłam jeszcze jeden rodzaj muzyki. Spacerowałam jak zwykle po parku słuchając jednego z utworów z odgłosami natury w tle. Jakże się zdziwiłam, gdy po zdjęciu słuchawek ptaki nadal śpiewały! Naprawdę byłam przekonana, że ów melodyjny świergot pochodzi z nagrania, a nie z okolicznego lasu!
Skoro przyroda przygotowała tej zimy taką niespodziankę, to nie widzę powodu, żeby dłużej słuchać muzyki odtwarzanej, jeśli mogę mieć codziennie koncert na żywo!
fot.www.chicago.cbslocal.com
Pamiętacie takie czary-mary z przedszkola, czy może już podstawówki, kiedy na kartce leżały biurowe spinacze, a pod kartką przesuwało się magnes? Osoba, która nie widziała "zaplecza", czyli tego co się działo pod kartką, mogła podziwiać magię samodzielnie przemieszczających się spinaczy!
Dziś sama poczułam się jak takie dziecko, któremu pokazano sztuczkę.
Czytając książkę, od czasu do czasu coś w niej zaznaczam, więc raz po raz używam markera. Nie opłaca mi się więc go odkładać na półkę, dlatego kładę go sobie najczęściej na brzuchu, bo mam teraz taki fajny stoliczek pod ręką :)
Nagle patrzę, a marker fruuu...z lewej do prawej... i z powrotem! Wędruje sobie nieskrępowany to w jedną to w drugą, a ja oczom nie wierzę!
Mojemu synusiowi najwidoczniej przestała wystarczać zabawa pępowiną albo własnymi kończynami i postanowił spróbować czegoś nowego - na przykład jak tu zrobić mamie psikus :)
Nie pozostało mi nic innego, jak wlepić gały i napawać się tym niecodziennym widokiem!
fot.www.artykuly-biurowe.eu
